Ja, nå e UL forbi.
Temaet i år va Seier.
På det eina møte blei det vist ein film så eg har lyst å legge ut her.
Den handle om ein far og ein sønn.
- Hvis du ikkje vil lesa historien, må du jaffal sjå filmen!
Du finne an heilt nederst i dette innlegget.

For 43 år si blei litle Rick Hoyt mesten kvalt av navlastrengen når an blei født.
Han overlevde, men fekk ein hjerneskade.
Då Rick va ni månar fekk foreldrene beskjed av doktorane at han kom te å bli ei "grønnsak" resten av livet, og at dei burde setta an på ein institusjon.
Foreldrene, Dick og Judy Hoyt ville ikkje tru på dette, for dei såg koss sønnen fulgte dei me augene når dei bevegte seg forbi an. Og når an va 11år tok di an me seg for å sjå om nogen konne hjelpa sånn at Rick konne få ein måte å komminusera på.

"Nei, det e ingenting så foregår i den hjernen" fekk di te svar.
Faren sa at dei sko fortella Rick ein vits, så gjorde di det, og han lo! Då forsto legane at det va noge så føregjekk inni dette håve alligavel.
Det blei lagt ein datamaskin te an som gjorde at han konne kommunisera me å bruga siå av håve sitt te å trykka på ein brytar og sånn skriva ord.

Ein kamerat på skulen te Rick blei lamme itte ei ulykka, og skulen arrangerte et løp te inntekt for denne familien. "Dad, I want to do that" skreiv Rick på skjermen sin.
Faren, Dick, va ein stuegris fortelle an sjøl. Koss han sko klara å springa 8km med sønnen sin i rullestol, det visste an ikkje, men an sa ja. Og ittepå va an såre i to veger for det va så tongt.
Men denne dagen forandra livene te desse to. Itte løpet skreiv Rick på skjermen sin "Dad, when we were running, It felt like I wasn't disabled anymore!''

Dette forandra faren, og han fekk pågangsmot te å gi sønnen denne følelsen så ofte som muligt. Så han trente seg opp, og resultatet?

85 gonger har Rick blitt kjørt øve 4 mil av faren sin i forskjellige marathon'ar.

Ein far som aldri hadde lert seg å svømma som liten, og ikkje hadde sykla på ein sykkel si an va 6 år, trente seg videre opp, så at han ikkje barra kjørte sønnen 4 mil i rullestol, men va med på Triatholn og drog sønnen 4 kilometer itte seg svømmande med Rick i ein gummibåt og sykla 18 mil me sønnen på et sete på styret på sykkelen - på same dagen.
Nå har dei vore med på 212 Triathlon.

På et spørsmål gitt te faren "Hei, ka me å sjå koss du klare deg på Triathlon uten sønnen din", blei det svart at "nei, eg vil ikkje gjer det uten Rick. Det e smilet hans når me springe, svømme og sykle som e den einaste gronnen te at eg gjer dette".

For to år si fekk Dick et mildt hjerteinfarkt onna et løp. Doktorane fant ud at ei av arteriene hans hadde barra 5% igjen av sin orginale størrelse.
"Hadde du ikkje vore i så god form, så hadde du nok dødd for 15 år si" blei det sagt av ein doktor.
Så Rick og Dick har på ein måde redda kverandres liv...

"No question about it,'' skrive Rick. "My dad is the Father of the Century.''


Tenk for ein far.
Ein far som vil gjer alt for at sønnen sin ska lysa opp med et smil i fjeset og kjenna ein aen følelse enn den å var handicappa..
Også har me ein far som òg ofra alt for oss. Han sendte til og med sin einbårne sønn te å sona og dø, barra for at me sko gå fri!
Dette e store ting!
Det e for stort te at eg klare å forstå det..
Men me kan prøva å laga oss et bilde. - Tenk ko høgt Gud elske deg!
Alt aent bleikne i sammenligning med det. Og alt Han vil e at du ska ønska an velkommen inn i hjerta ditt. Alt Han vil e at du ska ta imot denne gaven som Han har gitt deg! Sånn at Han kan få henta deg heim te seg når livet ditt e øve...

Koss kan du unngå å tru på ein sånnen god nyhet?
Koss kan du la vær å bli påvirka av nyheten om at du har ein skapar som elske deg så høgt?